بازگشت به لیست مقالات » | یکشنبه 17 اسفند 1399 در ساعت 34 : 9 دقیقه | نظرات کاربران ( 0 )

 اصول ساختمان سازي سبز

 با توجه به اینکه ساختمان سازي به خصوص ساخت فضاهاي مسکونی، صنعت دوم جهان پس از کشاورزي به شمار می رود، وجود ساختمانهایی با کیفیت بالا و بهره مند از شیوه هایی در صنعت ساخت و ساز، که نه تنها تاثیرات مخرب بر سلامت انسان و محیط نداشته، بلکه فواید فراوانی براي آنها به همراه داشته باشد.

تأثیر فزاینده اي روي معماري در سراسر جهان داشت. از سوي دیگر با توجه به دغدغه هاي زیست محیطی گوناگونی چون، گرم شدن کره زمین، آلودگی آب و هوا، رشد بی رویه جمعیت ، افزایش مصرف سوخت هاي فسیلی، که علاوه بر تخریب زیست محیطی تاثیرات منفی بر سلامت انسان ها به همراه دارد، نیاز به گزینه هاي طراحی دوستدار محیط زیست را در عصر حاضر افزایش داده است تا بدین ترتیب یک جهان سالم و پایدار خلق گردد.

 از این رو در زمان حاضر، واژه" سبز" به عنوان یک موضوع جالب، درکانون توجه معماران و شهرسازان معاصر قرار گرفت. به گونه اي که با بهره گیري از آن در ساخت وسازها یعنی خلق ساختمان هاي سبز بتوان معضلات زیست محیطی را از طریق بهره مندي از اصولی، از جمله حفاظت از انرژي، کار با اقلیم، کاهش استفاده از منبع جدید، احترام به کاربران، احترام به سایت و کل گرایی، کاهش داد. بنابراین ساختمان سبز، نه تنها به محیط زیست آسیب نمی رساند، بلکه به گونه مثبتی در اکوسیستم مشارکت می نماید وحتی ممکن است به درمان اثرات ناشی از منظرهاي آسیب رسان کمک نماید.

از این رو معماران همیشه به دنبال الگویی براي ساختمان هاي سبز بودند تا بتواند با انطابق پذیري کامل با اصول آنها سلامت انسانی و محیطی را به همراه داشته باشند. از این رو با بررسی در ساخت و سازها مشخص گردید که یکی از روش هاي تحقق ساختمان سازي سبز، تلفیق طراحی معماری و طراحی نما  با طبیعت و گیاهان است، پدیده اي که جدید نبود بلکه از زمانهاي اولیه با منظرهاي طبیعی و ساخته شده بناها درهم آمیخته بود، که از آن جمله می توان به، دیوارهاي شیبدار زیگورات نانا، که 2100 سال قبل از میلاد مسیح ساخته شد و با درختان و بوته ها پوشیده شده بود، همچنین باغهاي معلق افسانه اي بابل،که شامل بام باغهاي باشکوه و باغهاي پلکانی بوده اند،که از نخستین نمونه هاي شناخته شده از تلفیق معماري با طبیعت می باشند اشاره نمود.

از این رو امروزه با احداث جداره هاي سبز از جمله بامها و دیوارهاي سبز، به دلیل داشتن ویژگی هاي مثبت زیست محیطی، در ساخت و ساز ها به خصوص فضاهاي مسکونی به دلیل مصرف بی رویه انرژي در این نوع از ساختمان ها و نیاز به فضایی که بتواند بیشترین تاثیرات مثبت روحی و روانی را بر ساکنین خود بگذارد، بهره گیري از این جداره هاي سبز در برنامه ریزي شهري بیشتر کشورهاي جهان قرار گرفته و به صورت یک دستورالعمل اجرایی در ساختمان سازي درآمده است. با توجه به آنچه که گفته شد یکی از اصول ساختمان سازي سبز بهره مندي از جداره هاي سبز در ساخت و ساز ها به خصوص فضاهاي مسکونی می باشد، از این رو در ادامه این مقاله، با بررسی اصول ساختمان هاي سبز و سپس ویژگی هاي بام ها و دیوار هاي سبز، به اثبات انطباق پذیري، جداره هاي سبز با اصول ساختمان سازي سبز که موجب اثبات مفید بودن بهره مندي از اینگونه ساختمان ها و به دنبال آن تشویق در بکارگیري این ایده در ساخت و سازها و همچنین خلق تکنولوژي هاي جدید در ساخت جداره هاي سبز در ساختمانها به خصوص فضاهاي مسکونی می شود پرداخته شده است.

 

تعریف ساختمان سبز

 بنا بر تعریف سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده، ساختمان سبز ساختمانی است که از آغاز تا پایان زندگی(مکان یابی، طراحی، ساخت، کار، نگهداري و مراقبت، بازسازي و تخریب) به محیط زیست آسیب نمی رساند و در مصرف منابع صرفه جویانه عمل می کند.که داراي اصولی می باشد که براي تحقق آن امري حیاتی و الزامی است که در ادامه به بررسی این اصول پرداخته شده است.

 

اصول ساختمان سازي سبز

 ساختمان هاي سبز داراي اصولی می باشند که رعایت آنها الزامی است. از این رو اصول ساختمان هاي سبز در 6 اصل مهم دسته بندي شده است که عبارتند از:

  •  اصل اول: حفاظت از انرژي ساختمان باید به گونه اي طراحی و ساخته شود که نیاز آن به سوخت فسیلی را به حداقل ممکن برسد. ضرورت پذیرفتن این اصل در عصرهاي گذشته بدون هیچ شک و تردیدي با توجه به نحوه ساخت و سازها غیرقابل انکار می باشد وشاید تنها به سبب تنوع بسیار زیاد مصالح و فن آوري هاي جدید در دوران معاصر چنین اصلی در ساختمان ها به دست فراموشی سپرده شده است و این بار با استفاده از مصالح گوناگون و یا با ترکیب هاي مختلفی از آنها، ساختمان ها، محیط را با توجه به نیازهاي کاربران تغییر می دهند. ساختمان هایی که در تعامل با اقلیم محلی و در تلاش براي کاهش وابستگی به سوخت هاي فسیلی ساخته می شوند، نسبت به آپارتمان هاي عادي امروزي، حامل تجربیاتی منفرد و مجزا بوده و در نتیجه، به عنوان تلاش هاي نیمه کاره براي خلق ساختمان سبز مطرح می شوند. بسیاري از این تجربیات نیز بیشتر حاصل کار و تلاش انفرادي بوده و بنابراین روشن است به عنوان اصلی پایدار در طراحی ها و ساخت و سازهاي جامعه امروز لحاظ می گردد.
  •  اصل دوم: کار با اقلیم ساختمان ها باید به گونه اي طراحی شوند که قادر به استفاده از اقلیم و منابع انرژي محلی باشند. شکل و نحوه استقرار ساختمان و محل قرارگیري فضاهاي داخلی آن می توانند به گونه اي باشد که موجب ارتقا سطح آسایش درون ساختمان گردد و در عین حال از طریق عایق بندي صحیح سازه، موجبات کاهش مصرف سوخت فسیلی پدید آید. این دو فرایند مذکور ناگزیر داراي همپوشانی و نقاط مشترك فراوان می باشند. سیستم طراحی با توجه به اقلیم براي ایجاد آسایش درون ساختمان به قوانین گرمایش محدود نمی شد، بلکه در بسیاري از اقلیم ها معماران را ملزم به طراحی فضایی خنک براي پدید آوردن شرایطی مطلوب در داخل ساختمان می کند. راه حل معمول در عصر حاضر، یعنی استفاده از سیستم هاي تهویه مطبوع هوا، تنها فرایندي ناکارآمد در تقابل با اقلیم به شمار می رود و در عین حال همراه با مصرف زیاد انرژي می باشد که به هنگام ارزانی و فراوانی انرژي به دلیل آلودگی حاصل از آن امري اشتباه به شمار می آید.